Sir Muhammad Iqbal (Urdu/Persian: محمد اقبال,) lahir pada November 9, 1877) (men – April 21, 1938). Beliau merupakan seorang ahli politik, ahli falsafah dan penyair Muslim yang terkenal. Karya puisinya yang besar adalah di dalam bahasa Parsi dan Urdu. Selain itu, hasil karyanya berkaitan agama dan falsafah politik Islam juga amat terpuji. Beliau adalah orang yang pertama menyarankan idea bagi melahirkan sebuah negara India Muslim yang merdeka. Dan idea tersebut telah memberi inspirasi kepada kewujudan Pakistan. Beliau juga popular dengan panggilan Allama Iqbal.

Sheikh Muhammad Iqbal merupakan anak sulung dari lima beradik (keluarga Kashmir) yang dilahirkan di Sialkot, Punjab. Keluarganya. Ayahnya, Shaikh Nur Muhammad  adalah seorang tukang jahit yang berjaya dan terkenal alim dalam agama Islam. Justeru, Muhammad Iqbal dan adik-adiknya dididik dengan kefahaman Islam yang mendalam. Sejak dari kecil lagi Iqbal diajar mengenai bahasa dan penulisan, sejarah, puisi dan agama. Gurunya, Sayyid Mir Hassan telah mengenalpasti bakat Iqbal sebagai penyair dan penulis. Itu telah memikat Iqbal untuk terus belajar daripadanya di Kolej "Scotch Mission College", di Sialkot.

Iqbal fasih dan mahir dalam beberapa bahasa di samping pakar dalam menulis puisi dan tulisan prosa. Semasa berusia lima belas tahun keluarganya mengahwinkannya dengan anak seorang doktor Gujerat yang kaya. Dari perkahwinan itu, mereka memperoleh dua orang cahaya mata iaitu Mi'raj Begam (p lahir 1895) dan Aftab (l lahir 1899). Beliau mendapat anak ketiga tetapi telah lahir sebaik lepas bersalin. Dilaporkan bahawa Iqbal dan isterinya bercerai kemudiannya pada tahun 1916.

Iqbal memasuki kolej kerajaan di Lahore untuk mempelajari falsafah, kesusasteraan Inggeris dan Arab. Beliau berjaya mendapat ijazah B. A. dengan cemerlang, diberi anugerah cum laude. Beliau juga diberikan pingat emas kerana mendapat tempat pertama dalam peperiksaan bidang falsafah. Ketika belajar ijazah sarjana dibawah pimpinan Sir Thomas Arnold, Iqbal didedahkan kepada banyak idea dan kebudayaan Barat. Pengetahuan itu meluaskan lagi pandangan terhadap idea-idea dari Timur dan Barat. Ketika bertugas di Pakistan, beliau telah menulis bukunya yang pertama dalam bahasa Urdu, The Knowledge of Economics pada 1903. Dua tahun kemudian (1905) beliau menulis pula sebuah lagu patriotik, Tarana-e-Hind (Song of India).

Atas galakan Sir Thomas's, Iqbal telah mengembara dan belajar untuk beberapa tahun di Eropah. Dari Trinity College, Cambridge beliau mendapat Bachelor of Arts pada 1907. Pada masa yang sama beliau juga belajar dalam bidang undang-undang di Lincoln's Inn. Beliau layak mempraktik undang-undang pada tahun 1908. Iqbal juga sempat berkenalan dan berkawan rapat dengan seorang pelajar muslim, Atiyah Faizi pada 1907.

Semasa di Eropah, beliau mulai menulis puisi dalam bahasa Parsi, iaitu bahasa yang paling menyenangkan hatinya meluahkan konsep-konsep falsafahnya. Peminat beliau dalam bahasa itu juga ramai. Bagaimanapun semasa beliau di Englandlah beliau mula terbabit dalam politik. Itu berlaku sewaktu penubuhan All-India Muslim League pada 1906. Bahkan beliau terpilih sebagai ahli jawatankuasa eksekutif cawangan di Britain. Pada 1907, Iqbal berlepas ke German bagi melanjutkan pelajaran ke peringkat doktor falsafah. Beliau belajar di Fakulti Falsafah, di Ludwig-Maximilians-Universität di Munich, dan hasil tesisnya telah diterbitkan dengan tajuk:  The Development of Metaphysics in Persia.

Apabila Iqbal kembali ke India pada tahun 1908, beliau telah diberi jawatan timbalan profesor di kolej Kerajaan di Lahore. Tetapi setahun kemudian berhenti untuk mempraktik undang-undang. Ketika itulah rumahtangganya menghadapi masalah dan beliau bercerai dengan isterinya, Karim Bibi pada 1916. Namun beliau terus menyara hidup isteri dan anak-anaknya sehingga ke akhir hayat. Saat belau mengamalkan undang-undang itulah, beliau memberi perhatian dalam bidang rohani dan subjek keagamaan.

Lantas beliau mulai pula menerbitkan hasil-hasil karya puisi dan kesusasteraan. Beliau juga semakin aktif dalam politik, dan turut menyertai Anjuman-i-Himayat-i-Islam, iaitu sebuah kongres para penulis, pemuisi dan ilmuawan Muslim.  Dikatakan bahawa pemikiran Iqbal memberi fokus ke arah spiritual dan pembangunan masyarakat manusia. Tumpuannya ialah terhadap pengalamannya semasa pengembaraan dan berada di Eropah dan Timur Tengah. Ada juga pendapat menyatakan bahawa beliau banyak dipengaruhi oleh beberapa pemikir dan ahli falsafah Barat seperti Friedrich Nietzsche, Henri Bergson dan Goethe. Tetapi beliau merupakan orang yang kuat mengkritik masyarakat Barat khususnya berkaitan pengasingan di antara agama dan pemerintahan serta fahaman materialistik. .

Selain dikenali dengan karyanya Tarana-e-Hind, beliau juga banyak melahirkan buku-buku falsafah berkaitan politik, falsafah, dan sejarah. Puisi dan falsafah beliau juga dikatakan banyak dipengaruhi oleh tulisan ar-Rumi. Beliau diiktiraf sebagai pemuisi kebangsaan negara Pakistan yang ternama. Satu siri syarahannya juga ada diterbitkan atas nama The Reconstruction of Religious Thought in Islam. Iqbal adalah antara pemimpin All India Muslim League yang disegani. Beliau bekerjasama rapat dengan tokoh Muhammad Ali Jinnah, dan digelar sebagai Muffakir-e-Pakistan ("The Thinker of Pakistan"), Shair-i-Mashriq ("The Poet of the East"), and Hakeem-ul-Ummat ("The Sage of Ummah").

Sejarah mencatatkan bahawa selepas 1933, sebaik beliau kembali dari lawatan ke Sepanyol dan Afghanistan, kesihatan Iqbal kian merosot. Beliau banyak menghabiskan masa menubuhkan Idara Dar-ul-Islam, sebuah institusi yang menjurus kepada pengajian Islam klasik dan sains kemasyarakatan kontemporari serta menyokong perjuangan kemerdekaan negara Islam. Beliau berhenti mempraktik undangundang pada tahun 1934 dan diberi pencen oleh Nawab of Bhopal. Selepas menderita penyakit selama beberapa bulan, Iqbal menghembuskan nafasnya yang terakhir di Lahore pada 1938.

Untuk para peminat Allama Iqbal, beberapa puisi beliau dalam bahasa Inggeris dikutip dan dihidangkan di laman lain Malaysia Homeopathy Cyber Library. Sebahagian karya terjemahannya dalam bahasa Melayu juga diselitkan. Semoga roh beliau dicucuri rahmat.

• http://en.wikipedia.org/